“ben anadolu cocuguyum.
biraz da deli dolu
kizdi mi dünyaya yakarca bakan,
sevdi mi icinde ormanlar yanan.
tek tabanca, yalansiz cikmis yillardan.
yilandan korkmam, yalandan korktugum kadar.
benim bu aleme aklim ermiyor.

ben anadolu cocuguyum.
benim de senin gibi, onun gibi arzularim var.
tirnaklari kisa
katiksiz kadin, katiksiz ana
gözleri gülec, yüregi insan birini istiyorum.

ben anadolu cocuguyum.
bildigin gibi
yüzümde derin siyah cizgiler
gözümde diken ve yaban otlari
yayla rüzgârlari gecer icimden.
dikenli tellere takilir gönlüm
kan aglar.
anlatamam, aglayamam…

ben anadolu cocuguyum.
böyle geldim dünyaya
pisman da degilim.
basaklari ellerimle büyütürüm ben.
basaklar egilir, ben egilmem.

ben anadolu cocuguyum.
yolum sevgiden gecer.
kimsenin hakkini yemedim ki ben.”

Kayahan

error: Content is protected !!