Bazen yolda üstü başı kir pas içinde insanlar görürüz hani…Çoğundan da çekiniriz. Bazen yardımcı olmak isteriz ama korkarız ya bir şey isteyecek veya zarar verecek diye…

Fotoğraf çektiğim zamanlarda benim de karşıma sık sık hayatını sokaklardan kazanan ve sokaklarda yaşamaya mecbur insanlar denk gelir. Hepsi ile konuşabilmek her zaman mümkün olmasa da hikayelerini dinlediğimde, geçmişlerinde aslında bizim gibi insanlar olduğunu, kısmen normal yaşamlar sürdürdüklerini anlattıklarında korkarım hep.

Hangi sebeplerin, hataların, yanlışların, tercihlerin; belki de kaderin bu insanları sokakta yaşamak zorunda bıraktığından korkarım aslında. İnsanın hayatı boyunca yaptığı hataları ve yanlış seçimleri düşündüğünüzde, bizim de aldığınız bir yanlış karar veya bir anlık gafletin sonuçlarını buraya kadar gidebileceğinden korkarım çünkü.

Bir şekilde insanın kaderi değişip, yolundan şaşınca da zaten normal insanlar için geçerli olan bazı toplum kurallarının geçerli olmasını beklemek, bu insanlar için çok da mantıklı değil haliyle. O toplum kurallarında vazgeçtiğiniz veya dikkate almadığınız zamanlarda herkesin aklındaki o evsiz insan profili oluşmuş oluyor.

Şu ana kadar içlerinde kötü niyetli birisi ile karşılaşmadım. Hatta bir tanesi o kadar kültürlü ve güzel bir Türkçe ile konuşuyordu ki, sosyal deney yapan bir profesörüm dese, valla inanırdım…Diyeceğim o dur ki; sokaklarda yaşamamak zorunda kalanlarında da insan olduklarını, sevdiklerini, hayalleri olduğunu öğretti bana bu fotoğraflar. Allah yardımcıları olsun.

 

error: Content is protected !!